Diamenty w Europie
Początkowo diamenty były znane tylko na wschodzie, szczególnie w Indiach, gdzie wydobywano je na szeroka skalę. Do Europy trafiły stosunkowo późno i nie od razu zyskały sobie należne im miejsce. O wiele bardziej cenione były bardziej kolorowe kamienie szlachetne, jak rubiny czy szmaragdy. To one były osadzane w królewskich pierścieniach i insygniach władzy. Diamenty zyskiwały na znaczeniu od czasu wielkich podróży i odkrywania tego, co piękne we wschodnich częściach znanego świata. Podczas swoich podróży w XIII wieku Marco Polo określił miasto Ormuy jako stolicę perskiego rynku z diamentami. W Europie miano głównego rynku nosiła Wenecja, która posiadała szlaki handlowe zarówno ze Wschodem jak i z większością stolic państw ówczesnej Europy. Stąd woziło się jedwab i diamenty do Brugii, która to znowu stała się centrum obróbki kamieni. Stało się tak dlatego, że to właśnie tam Lodewijck van Berken z Brugiiwynalazł metodę szlifowania diamentów. Po odnalezieniu bezpośredniej drogi morskiej do Indii w roku 1498 przez podróżnika i żeglarza Vasco da Gama przeniesiono główne centrum handlu z Wenecji do portugalskiej Lizbony. Od końca XIV wieku centrum światowego handlu diamentami zostaje Antwerpia. Handel tymi cennymi kamieniami skupiony był głównie w rękach portugalskich żydów i włoskich handlowców. Obecnie wydobywa się na całym świecie około 100 mln karatów, czyli około dwudziestu ton diamentów rocznie, z czego tylko połowa nadaje się do dalszej obróbki jubilerskiej. Reszta to mniej wartościowe odpady.
Diamenty .