Wartość i szlif diamentów
Wartość diamentów obniżają wrostki minerałów, wewnętrzne spękania, inkluzje ciekłe lub gazowe a na ostateczną cenę kamienia wpływa w bardzo dużym stopniu także rodzaj szlifu. Diamenty szlifowano były już w starożytnych Indiach, a później kunszt ten doskonalono we Włoszech, Francji i Holandii. Jednak dawniej stosowane rodzaje szlifu nie uwydatniały wszystkich walorów kamienia. Na początku ograniczano się do zeszlifowania oraz wypolerowania naturalnych ścian kryształu dopiero później zaczęto zeszlifowywać jedno z naroży ośmiościanu aż wreszcie szlifowano diament także na bocznych ścianach fasetki. Dopiero w siedemnastym wieku wynaleziono szlif, który nazywa się dziś brylantowym. Nadaje on brylantom tak charakterystyczny dla nich silny ogień. Brylant dzieli się na dwie części: górną - koronę i dolną - pawilon. Przez koronę światło z zewnątrz wnika w głąb kamienia, a pawilon działa jak lustro, które skupia i odbija wiązkę światła. W klasycznym szlifie brylantowym na koronie są 32 fasetki, a na pawilonie 24 fasetki, do tego płaska tafla wieńczy koronę a równoległa do niej mała tafla kończy pawilon - w sumie na każdym brylancie mamy 58 faset. Surowy diament jubilerski, poddaje się kilkuetapowej obróbce zanim stanie się brylantem. Zanim zacznie się obróbka kryształu ocenia się jego kształt, czystość, obecność i rozmieszczenie inkluzji a także barwę i jej jednorodność. Następnie projektowana jest odpowiednią obróbka diamentu. We współczesnych czasach do obróbki diamentów stosuje się na szeroka skalę technikę.
Diamenty .